Zwichnięcie stawu skokowego

Zwichnięcie stawu skokowego jest czymś znacznie poważniejszym niż skręcenie. W zwichnięciu dochodzi do utraty kontaktu między powierzchniami stawowymi czyli  przemieszczeniu końców kości względem siebie. Często zwichnięta kostka wymaga szybkiego nastawienia, interwencji chirurgicznej oraz wykonania diagnostyki obrazowej np. RTG, USG. W innym przypadku może dojść do groźnych powikłań.

Objawy zwichnięcia:

  • ból,
  • obrzęk,
  • nieprawidłowe ustawienie stawu,
  • upośledzenie ruchomości,
  • zniekształcony obrys stawu.
 

Przyczyny

Do zwichnięcie stawu skokowego może dojść podczas każdej aktywności

fizycznej np.: bieganie, skakanie, chodzenie na obcasach, chodzenie po nierównym

terenie. Do urazu dochodzi też gdy brakuje odpowiedniej koncentracji podczas

treningu oraz z powodu źle dobranego obuwia.

Profilaktyka

Bardzo ważnym elementem w profilaktyce jest solidna rozgrzewka, która

zawiera ćwiczenia aktywizujące mięśnie stabilizujące stopę. Istotne są również

ćwiczenia wielostawowe, które zaangażują miednicę i kolano, które również biorą

udział w stabilizacji.

Rehabilitacja

Rehabilitację można zacząć po nastawieniu kostki i przede wszystkim po

uśmierzeniu bólu. Procesem rehabilitacyjnym kieruje fizjoterapeuta. Na początku

wykonuje się głównie mobilizację tkanek miękkich oraz plastrowanie. Tak szybko jak

to możliwe (nawet po tygodniu) uruchamia się staw. Dalsza rehabilitacja oraz dobór

ćwiczeń jest uzależniony od rodzaju zwichnięcia i stanu pacjenta. Powrót do

sprawności może trwać nawet 10 − 12 tygodniu.

W procesie rehabilitacyjnym oprócz terapii manualnej i ćwiczeń stosuje się

zabiegi fizykalne takie jak: ultradźwięki, laser oraz pole magnetyczne.

Warto również wiedzieć, że zwichnięta kostka ma tendencję do powtórnych

uszkodzeń. Lekceważenie kondycji stopy może doprowadzić do stopniowej

degeneracji stawu, co w konsekwencji prowadzi do zmian zwyrodnieniowych.