Ostroga piętowa

Ostroga piętowa jest jedną z najczęstszych dolegliwości okolicy pięty. Ból nasila się podczas chodzenia. Ostroga powstaje głównie na skutek nieodpowiedniego stawiania stóp podczas poruszania się, a także przy niewłaściwym doborze obuwia. Polega ona na wytworzeniem się narośli kostnej na wyrostku przyśrodkowym guza piętowego. Na pięcie odkładają się złogi wapnia, powodując ból.

, Ostroga piętowa

Dolegliwości bólowe okolicy pięty mogą być spowodowane różnymi przyczynami, m.in.:

  • ostrogą piętową,
  • zapaleniem ścięgna Achillesa,
  • zapaleniem rozcięgna podeszwowego,
  • zespołem kanału stepu,
  • zapaleniem kaletki maziowej,
  • chorobą Haglunda – Severa ( jałowa martwica kości piętowej),
  • złamaniem kości piętowej,
  • przeciążeniami,
  • nadwagą,
  • przewlekłą niewydolnością żylną,
  • długim staniem na twardym podłożu,
  • uszkodzeniem włókien kolagenowych,
  • źle dobranym obuwiem.

Często ból pięty spowodowany jest stanem zapalnym rozcięgna podeszwowego, a także powięzi, czyli tkanki stanowiącej swoisty płaszcz okrywający mięśnie stopy.

Głównym objawem zapalenia powięzi jest ból pięty i spodu stopy. Pojawia się podczas długotrwałego stania, chodzenia, uprawiania sportu lub po dłuższym spoczynku. Charakterystyczny jest ból pięty rano, kiedy wstajemy i zaczynamy chodzić. Jako ostry może być odczuwalny w momencie stawania na palcach, wspinania się, chodzenia po schodach.

Ból lokalizuje się głownie w okolicy pięty, ale może dotyczyć rozcięgna podeszwowego na całej jego długości, czyli od podstawy paliczków do pięty.

Ponadto ból pięty utrudnia chodzenie, więc utykamy, a stopa dodatkowo traci elastyczność i mięśnie ulegają osłabieniu. Zdarza się, że podeszwa może również drętwieć.

Rehabilitacja

Proces rehabilitacyjny dobierany jest indywidualnie po odpowiednim zdiagnozowaniu schorzenia przez fizjoterapeutę. Istotne są: charakter, częstotliwość oraz dokładna lokalizacja bólu, gdyż każde z miejsc może wskazywać na inną dolegliwość.

Rehabilitację należy zacząć od zbadania minimum całej kończyny ze zgłaszaną dolegliwością gdyż ból pięty może być spowodowany innym obszarem ciała, np. nadmiernie napiętym mięśniem płaszczkowatym. Fizjoterapeuta sprawdza również stan obuwia, jakość chodu oraz ewentualne kompensacje, które powstały na skutek bólu pięty (np. utykanie). U sportowców analizowany jest trening oraz poziom edukacji pacjenta. W niektórych przypadkach potrzebne będzie zastosowanie zaopatrzenia ortopedycznego w postaci wkładek.

Podstawę terapii stanowi kinezyterapia, terapia manualna oraz fizykoterapia (jonoforeza, pole magnetyczne, ultradźwięki, krioterapia, laseroterapia). Chory pod okiem fizjoterapeuty wykonuje zestaw ćwiczeń, które potem sam powinien wykonywać domu przez kilkanaście tygodni.

Terapia manualna poprawia ukrwienie i odżywienie okolic rozcięgna, co przyspiesza proces jego gojenia. W stanach ostrych praca na tkankach rozpoczynana jest od struktur odległych m.in. mięśniu trójgłowym łydki, mięśniu płaszczkowatym, mięśniu strzałkowym, grupie kulszowo-goleniowej, mięśniach pośladkowych unikając pracy bezpośredniej na okolicy objętej bólem. W stanach chronicznych, z którymi pacjenci zgłaszają się najczęściej, niezbędna będzie systematyczna oraz większa ilość spotkań. Istotne jest skupienie się na stretchingu, zmianie nawyków ruchowych oraz poprawie biomechaniki ciała pacjenta. Do zabiegów fizykalnych, które stosuje się w tego typu przypadkach zalicza się: jonoforezę, pole magnetyczne, ultradźwięki, krioterapia, laseroterapia. Ich celem jest głównie zmniejszenie dolegliwości bólowych oraz likwidacja stanów zapalnych.